Overgewicht en afvallen

Ben jij iemand die struggled met afvallen en herken jij je hier in?

  • Je voelt je onzeker, het lukt je echt wel om een tijdje op dieet te gaan, maar omdat het op lange termijn volhouden zo moeilijk is begin je steeds meer aan jezelf te twijfelen.

  • Je bent altijd op calorieën aan het letten, bij alles wat je eet ben je er steeds mee bezig hoeveel calorieën het zijn.

  • Nieuwe kleding kopen maakt je boos en verdrietig, daar sta je weer met die te grote maat en als je naar jezelf in de spiegel kijkt ben je boos dat het je nog steeds niet gelukt is.

  • De vakantie komt er aan, je maakt je zorgen over je kleding, in bikini op het strand, zomerjurkjes en terrasstoelen.

  • Uit frustratie geeft je het maar op, en doe je of het je niets uitmaakt.

Weet dat jij niet de enige bent die zich zo voelt, dat jij er niets aan kunt doen (ook al zegt iedereen dat je 'gewoon even wat minder moet eten') én dat er echt een -blijvende- oplossing is.

Die oplossing vind je in PRI - met deze methode leggen we samen het onderliggende probleem bloot, en pakken dit aan. 
Waarom ga jij eten? waarom kan jij niet stoppen met eten? hoezo eet je niet de salade maar wel de friet op je bord? Waarom kies jij keer op keer niet het gezonde alternatief?

Als jij leert begrijpen waarom jij dit doet, kan de weg vrij gemaakt worden naar effectief blijvend afvallen.

 

Eigen ervaring:

Na een leven lang jojo-en, of opgeven (en zwaar worden) omdat ik er geen zin meer in had, ben ik het PRI traject aangegaan wat gericht is op jezelf mentaal bevrijden uit de eetverslaving.

Nadat ik al bekend was met de basisprincipes van PRI was het een traject van (voor mij) 9 maanden (het kan soms sneller of het heeft soms iets meer tijd nodig) die bestaat uit 3 fases. De eerste fase is de fase van inventarisatie, hier ga je – zonder tegen jezelf te liegen – eerlijk bijhouden wat je dagelijks allemaal eet (en nee, je mag niet minder eten, je moet dit echt doen zoals het is).

In de tweede fase ga je ontdekken/voelen wat je eigenlijke behoefte is. Het eten is namelijk een substituut voor een onderliggende emotionele behoefte. Als je dit helder kunt zien en vooral voelen, ga je door naar de derde fase. In de derde fase stop je met het ongewenste eetgedrag.

Met deze aanpak ben je letterlijk je brein aan het kraken, je leert en voelt dat de eetimpuls helemaal niets te maken hebben met wat er op dat moment aan de hand is, en dat het al helemaal niets oplost. Door dit emotionele verschil te voelen stopt de eetimpuls en hoef je niet meer te eten! 

Is het zó simpel? Ja, het enige wat je nodig hebt is wat tijd en geduld met jezelf, maar als je jezelf dat gunt dan ben je er vanaf, én, het is blijvend, het komt niet meer terug!

Ik ben zo waanzinnig dankbaar dat ik bevrijd ben uit deze (onzichtbare) dwang die altijd in mij leefde en ik nu een normale relatie met eten aan het opbouwen ben. Waardoor op termijn mijn (over) gewicht zal gaan verdwijnen.